Comments on: Odcinek 15 – Silny rocznik 70.

By: PEPE

PEPE — Sun, 21 Nov 2010 20:18:29 +0000

Ładnie tu u Ciebie …

Dzięki ze lekcję czeskiego:
chlopiec – chłopiec
panny – dziewice
szoukać – je*ć, pier*ć
Teraz już wiemy dlaczego Czesi tak lubią piosenkę Mazowsza:
Kukułeczka kuka,
Chłopiec panny szuka.

By: Marcin

Marcin — Mon, 02 Aug 2010 14:16:15 +0000

Ten Timex to byl wlasciwie Sinclair ZX Spectrum 48K. Potem byl Spectrum Plus a potem Spectrum 128K. A moj pierwszy komputer to Commodore VC 20 Jestem rocznik 1974.

Pozdrawiamy z Zielonej Wyspy

Marcin + Aga

By: 420

420 — Tue, 06 Jul 2010 12:28:43 +0000

Przetłumaczyłem to sobie translatorem. Świetny tekst…

By: judith

judith — Tue, 06 Jul 2010 10:40:49 +0000

@ pawel
Nie jestem pewna… Czy to może być cud? … Być może po prostu jesteśmy wielkimi szczęściarzami? …Ale właściwie myślę, że nam się udało przeżyć, bo naprawdę jesteśmy urodzonymi bohaterami! …
Wiesz, czy istnieje podobny tekst po polsku?

By: Pawel AA

Pawel AA — Mon, 05 Jul 2010 08:47:42 +0000

@judith Gdzieś już na ten tekst się natknąłem i zastanawiam się jak my to przeżyliśmy?

By: judith

judith — Tue, 29 Jun 2010 20:47:13 +0000

Bardzo podobają mi się Twoje podcasty, (między innymi, bo masz super głos )). Poza tym w tym odcinku (o ile jestem w stanie zrozumieć → niestety nie mówię zbyt dobrze po polsku) miałam deja-vu. Wydaje mi się, że lata siedemdziesiąte w Niemczech były dość podobne
I oto dowód: Szkoda, że nie po polsku, ja nie mogę go przetłumaczyć na polski: http://www.spuddi24.de/helden.htm
pozdrawiam
PS: urodziłam się w 1973r i mój pierwszy komp, to Sinclair ZX Spectrum ….

By: Żuku

Żuku — Mon, 21 Jun 2010 21:54:05 +0000

Dziadek z rocznika 79 dopiero teraz odsłuchał ten świetny odcinek. Chyba odkurzę mój pierwszy komputer: Atari 800 XL, może jeszcze Montezuma z taśmy da się uruchomić…
Poza tym, Robercie- dzięki za dobre słowo. Nie lubię tych moich zamilknięć – zaraz będzie już miesiąc od ostatniego nagrania. Muszę to zmienić. O,czasie bezlitosny, dlaczegóż tak szybko płyniesz?

By: paula

paula — Sat, 19 Jun 2010 13:04:41 +0000

tak jest braciszku, zgodze sie z moimi przedmówcami i stwierdze z czystym sumieniem, ze jest to tez jak do tej pory mój ulubiony odcinek….to co teraz opowiadałes to znam z opowiesci naszej kochanej babci i naszej mamy… pamietam tę pompe na podwórku choc miałam wtedy jakies 4-5 lat ale juz wtedy nie działała chyba… szczecin to znam z opowiesci ale bardzo fajnie zobrazowałes mi nasz dom a własciwie twoj bo mnie jeszcze na swiecie nie bylo….aż sie cieplutko na serduszku zrobiło….a smak masła i mleka z butelek to sama pamietam jeszcze z lat 90…. i ten ciepły jeszcze chleb krojony własnoręcznie przez babcie i zapijany zimnym mlekiem…chciałoby sie wrocic do dawnych czasów….wszystkie rzeczy byly prostolinijne i naturalne…i własnie moja uwaga nie badz taki skromny bo robisz kawał dobrej roboty… pozdrawiam

By: Pawel AA

Pawel AA — Fri, 18 Jun 2010 12:16:24 +0000

Odcinek jast genialny, zreszta jak i inne czterystadwudziestki. Wiec nie przesadzaj z ta skromnoscia. Jezeli nie chcesz, nie musisz nazywac tego felietonem ale forma i tresc sa jak najbardziej pierwsza klasa.

Na 7me niebo trafilem z jakiegos katalogu i jego nazwa mnie zaintrygowala. Jednak kiedy uslyszalem pierwszy odcinek mialem dosyc (na dzien dobry zostalem “sekciarzem”). Nie dosc ze ortodoksyjne w tresci to jeszcze “pani” prowadzaca… Rozumiem, ze autor chce byc anonimowy, moze ze wzgledu na pelnione funkcje, moze na otoczenie. Nie wiem – nie moja broszka. Ale czy nie mozna by poprosic kogos aby nagral wstep? Ja odnioslem wrazenie, ze nagrywajacy (wlasciwie publikujacy) za przeproszeniem nie ma jaj zeby przyznac sie do swojej tworczosci/zainteresowan.
I juz mialem wymazac 7me niebo z mojego iTunes’a kiedy odkrylem, ze jednym ze sluchaczy jest 420. I to juz wystarczylo mi za rekomendacje…

Pawel AA

By: Papa spóźniony

Papa spóźniony — Sun, 13 Jun 2010 14:35:09 +0000

I ja, i ja miałem dodać swoje 3 grosze
Świetna forma odcinka i świetna forma prowadzącego – ale to standard pomimo tego co pewien koleś podpisujący się 420 vel Robert Drugi wypisuje tu i ówdzie

Co do tamtych czasów to siłą rzeczy nie mogę ich pamiętać, co nie znaczy że ich nie znam. Z telewizji, z opowieści…. ale też pamiętam inne czasy, które były podobnie dla mnie czymś ważnym jak te dla Ciebie. Chyba każdy coś we wspomnieniach przemyci ze swojego dzieciństwa…. tylko inne lata to już inny koloryt

By: 7meniebo.podkast

7meniebo.podkast — Sat, 12 Jun 2010 08:45:16 +0000

Witaj 420 !

Dzięki za dobre słowo.
Od razu wzrosła s słuchalność podkastu.
Pozdrawiam.
—
7meniebo.podkast
http://7meniebo.blogspot.com/

By: Robert

Robert — Fri, 11 Jun 2010 18:23:12 +0000

Jak to się stało, że nie zostawiłem komentarza to nie wiem. Chciałem podziękować za hołd wszystkim szlachetnie urodzonym a więc rocznikom 70-79
Z tym felietonem nie było tak źle, choć przyzwyczajeni do spokojnego prowadzenia audycji, nieco musieliśmy się dopasować do felietonu made in 420

By: Artur

Artur — Fri, 11 Jun 2010 02:18:58 +0000

Zapomniam dodac cos o hokeju
tak jak u ciebie jest to sport narodowy w kanadzie
nie wiem jednak dlaczego nie za bardzo przejmuja sie MS
Moze dlatego ze w tym samym czasie sa rozgrywki
pucharu Stanleya co innego Olympiada
tak czy inaczej gratuluje mam dwoch chlopakow
ktorzy Graja.
Jak jest sezon hokejowy to trudno jest znalesc czas
na inne zajecia
szkoda ze w polsce ten sport nie jest tak popularny
Bo moglbym podokuczac moim znajomym

By: Artur

Artur — Fri, 11 Jun 2010 01:38:25 +0000

Swietny odcinek , ogolnie wszystkie sa extra.
Lata 70 to rowniez moje czasy bylo inaczej,
podobno nastepne 20 lat jak nie dojdzie do jakiegos wiekszego konfliktu bedzie stokrotnie szybsze w rozwoju…
Zobaczymy
tak jak powidziales slucham sporej ilosci podcastow I nie zawsze wszystkie komentuje.
Musze powiedziec ze jestem pod wrazeniem atmosfery w rodzinie polskich podcsterow-b pomocni I pozytywnie nastawieni. To buduje I pomaga rozwojowi .
Robisz swietny podcAst
pozdrawiam

By: Arek RR

Arek RR — Thu, 10 Jun 2010 17:24:03 +0000

Cudo odcineczek. Dzięki ogromnie za dydykacje ( ukłon ) Jakieś 80 procent z tego co mówiłeś było tak jakby moim własnym życiem. Także uwielbiałem atlasy , także kochałem książki a Koontz raził mnie “Gromem” i czytałem wszystko jego jak leci – był taki wysyp tytułów na początku lat 90tych i książki można było kupić wszędzie i tanio. Dużo jeździłem wtedy pociągami i czytałem na potęgę. Pierwsze salony gier , pierwsze komputery , pierwsze magnetofony kasetowe to wciąż tkwi w mojej głowie i jest to cenne wspomnienie. Dzieki

By: 420

420 — Wed, 09 Jun 2010 12:33:12 +0000

Filipie: Załoga G to kult sam w sobie, każdy z nas chciał mieć choć namiastkę zegarka aby udawać w jak nabardziej wiarygodny sposób transformacje G. No i chyba wszyscy chłopcy podkochiwali się w Księżniczce…

Danielu: Plamę dałem na całej linii ze stolicami. Całe szczęście czuwasz. Dzięki serdeczne.
Zgadzam się całkowicie, że najwięcej zmian przyniosły lata 90′.
Ale chciałem przedstawić świat oczami małego chłopaka. Po 1990r. byłoby to trudne. Za stary na to byłem

By: Daniel Czechowski

Daniel Czechowski — Tue, 08 Jun 2010 14:36:48 +0000

O tak ZDECYDOWANIE Ten odcinek stał się właśnie moim ulubionym odcinkiem . Aż żałuje, że nie urodziłem się w latach 70 ;]. Tak nawiasem stolicą RFN było Bonn zaś NRD Berlin Wschodni, ale proszę w następnym odcinku nie marudzić na temat tej gafy nie ma co się przejmować jesteśmy tylko ludźmi, więc rzeczą ludzką jest robić błędy. Co do mojego pokolenia. Mi w głowie pozostały lata 90. Szczególnie jak poziom życia się zmieniał w porównaniu od początku lat 90 aż do końca ;] Każda dekada lat ma w sobie coś szczególnego. Proszę sobie przypomnieć jak życie wyglądało 10 lat temu a jak teraz. Są różnice?

By: fi

fi — Tue, 08 Jun 2010 09:55:40 +0000

Jazona pamiętam, choć czasem myli mi sie z HI MANem.
Ale prawdziwym hitem mojego dzieciństwa to Załoga G.
Co do książek to ostatnio kupiłem soebie elementarz, z 1974 roku, no reerycja, nowiuśki nie śmigany, więć zaczynam się uczyć znowu od podstaw…

Ja choć nie jestem tak stary jak kolega i Retro Retrasi, bo w tym wypadku jeden rok robi wielką rożnice, ale tak sobie myśle, ze kiedyś było ciekawiej, kiedyś było poprostu mądrzej. dziś wszystko jest proste, bezmózgowe i zkomercjalizowane.
Już teraz młodziaki tego nie zrozumieją… już nie…

Mój pierwszy komp, to Commodore c 64, tak w roku chyba 83-85, wynajmowalismy dom gością targowym, i przy okazji mielismy dostęp do ich stoiska po godzinach. nawet udało sie pograć. Ale chyba przed tym, ciocia z USa pod koniec lat 80 ych przywiozla atari konsole z czołgami, z packmanem oraz z tenisem… to były czasy…

By: 420

420 — Mon, 07 Jun 2010 17:59:37 +0000

Kolego Macieju Redaktorze Szanowny.
Wczesna Skwara to pewien przedział czasowy- -podobnie jak Jesień Średniowiecza – w pozytywnym sensie ma się rozumieć.

Pocieszenie i Strapienie już zagościły w moim agregatorze podcastowym – serdecznie dziękuję

Nad odcinkiem 16. pracuję już ze 2 tygodnie, więc jeszcze 2 i chyba skończę…

By: SkwaRRR

SkwaRRR — Mon, 07 Jun 2010 17:09:20 +0000

Po pierwsze primo, to ja się pytam, co to znaczy wczesna Skwara, he? Że niby taka zła czy taka dobra? A jak dobra to ta stara Skwara zła?!

Po drugie primo, to ja chcę polecić koledze audycję Roberta Tekieli (w formie podcastu oczywiście z własnym RSS’em) “Pocieszenie i strapienie”, która to regularnie pojawia się w Radiu PLUS Warszawa (kiedyś – Radio Józef).. Tematem audycji są świadectwa różnych ludzi, tych szarych oraz (rzadko) bardziej znanych. Wśród tych świadectw baaaaaardzo często pojawiają się historie związane z magią, okultyzmem czy innymi niebezpiecznymi zjawiskami duchowymi.. Czasami ciarki po plecach przechodzą.. Ja wierzę w tego typu niebezpieczeństwa. Skoro słuchasz 7niebo, to “Pocieszenie…” też Ci podejdzie [feed://www.pluswarszawa.pl/podcast/audycje/pod51.php]

Po trzecie primo – Urodzić się w latach siedemdziesiątych – bezcenne!

Po czwarte primo – ultimo… stęskniłem się za kolegą Redaktorem i już nie mogę się doczekać odcinka z numerkiem 16!

By: 420

420 — Mon, 07 Jun 2010 15:59:16 +0000

I takie podejście do żywej historii cenię najbardziej…

By: Kasper

Kasper — Mon, 07 Jun 2010 15:39:18 +0000

A mnie PRL i II wojna fascynują dzięki takim właśnie opowiadaniom – mimo że urodziłem się w ’91roku i nie znam czasów komuny. Wczoraj dziadek opowiadał mi o stanie wojennym i różnych historiach z jego życia z tamtych czasów i czasów dużo wcześniejszym kiedy został wywieziony na Syberie i jak ZAJEBIŚCIE cieżko było. Mówił też kilka rzeczy o swoim ojcu, kiedy ten zwolniony z obozu wędrował na własną rękę, żeby się wcielić do wojsk Andersa. Raz spotkał kobietę która mieszkała w lepiance z 4 dzieci które tak głodowały, że kiedy zaczaił się na spasłą sukę jednego parszywego NKW-dzisty, zabił ją i przyniósł tej kobiecie to całowała go po rękach.
I to jest właśnie historia, a nie zbiór dat i faktów w podręczniku wykutych na sprawdzian. Pytajcie swoich dziadków i babcie o tamte czasy póki jeszcze żyją, bo taka wartościowa wiedza oparta na żywej relacji to cenna sprawa. Jak się tego słucha to dreszcze po plecach chodzą.